logo-samandehi

امام در مسیر مکه به کوفه

بعد از شهادت مسلم بن عقیل امام حسین (ع) همچنان در  مسیر خود (از مکه به کوفه) در حرکت بود . به گواهی تاریخ امام حسین (ع) به طور مکرر در موارد مختلف فرموده بودند که یزید بر کشتن او عزمی جزم دارد و تا ایشان را نکشد او را رها نمی کند لذا امام در روز هشتم (ترویه) ذی الحجه از مکه خارج می شود و در حقیقت این حرکت امام دفاع از خود و اهل بیتش می باشد و به بیانی دیگر برای جنگیدن پیش دستی نمی کند گرچه در بعضی از مواقع فرصت حمله به دشمن را داشت. امام هیچ گاه شروع کننده ی جنگ نبود حتی در روز عاشورا که شمر ملعون به امام  حسین جسارت کرد و یاران آن حضرت از ایشان خواستند تا او را به هلاکت برسانند اما امام اجازه ندادند و فرمودند : ما نباید شروع کننده ی جنگ باشیم.

در جایی دیگر نقل است که: امام (ع) به دشمنان خطاب می فرمود: اگر نمی خواهید دوباره به حجاز بر می گردم از طرفی دیگر نامه های ابن زیاد به ابن سعد در تاریخ حاکی این است که ابن زیاد به دستور یزید برای کشتن امام حسین(ع) دستور اکید داشت و گفته بود که از او (امام حسین ) دست بر نمی دارم  و هر چه بخواهم در باره ی او رفتار خواهم کرد. پس بنابراین نقل قول ها و روایات آیا آزاد مردی چون حسین بن علی (ع) خود را تسلیم ابن زیاد می کرد تا هر آنچه بخواهد در باره ی او انجام دهد؟ ابن زیاد که محمد بن اشعث را مأموریت داد که مسلم بن عقیل را به دربارش ببرد و اشعث مسلم را فریب داد که تو را امان خواهد داد اما ابن زیاد با آن بی شرمی و در نهایت فجاعت مسلم را به شهادت رساند بنابراین امام حسین (ع) از نیت پلید ابن زیاد و ال امیه کاملا” اگاه بود و چهره ی واقعی آنان را شناخته بود. چگونه با چنین ستمگری می توان بیعت کرد و تسلیم حکم او شد؟

برگرفته شده : از کتاب تاریخ سید الشهدا نوشته ی آقای صفائی حائری .

منبع : تاریخ طبری ج ۵ ص ۴۰۱ الی ۴۲۴٫

دیگر ...