logo-samandehi

تقویم شیعه(حکمین در صفین.)

در سال ۳۸ هجری قمری ، صبح روز دوازدهم یا سیزدهم ، لشکر امیرالمؤمنین (ع) آماده ی جنگ شد اما عمر و عاص با حیله هایی که به کار برد و قرآن ها را بر سر نیزه کرد تفرقه ای میان سپاهیان علی (ع) به وجود آورد و در این لشکر افراد منافق مانند اشعث بن قیس در صدد تضعیف روحیه ی لشکریان امیرالمؤمنان برآمدند و به همین دلیل کار به حکمیت کشیده شد هر چه امام می فرمود: من قرآن ناطقم نتیجه ای نداد تا سرانجام کار این جنگ به حکمیت کشیده شد ، از جانب لشکر معاویه عمر و عاص از جانب لشکر حضرت ابوموسی که فردی منافق بود انتخاب شدند. هر دو محله ای به نام  {دومه الجندل} که قلعه ای است میان شام و مدینه در انجا شورایی ترتیب دادند .  هر دو عداوتی دیرینه با هاشمیان داشتند مخصوصا” با امیرالمؤمنین (ع) ، در این شورا اشعث بن قیس تأثیر بسیار در این تصمیم گیری داشت فردای آن روز ، ابوموسی به عمر و عاص گفت: تو ابتدا معاویه را از خلافت عزل کن تا من هم علی بن ابیطالب را خلع کنم عمر و عاص که بسیار نیرنگ باز بود گفت: تو از من شایسته تری پس تو اول علی را خلع کن تا من هم معاویه را! و در این زمان بود که ابوموسی انگشتری خود را بیرون آورد و گفت: علی و معاویه را از خلافت عزل نمودم عمروعاص ایستاد و گفت: ای مردم شنیدید که ابوموسی علی را از خلافت عزل کرد من هم او را از خلافت عزل کردم و معاویه را برای خلافت تأیید میکنم!حکمین برای عوام فریبی شروع به دشنام دادن به هم کردند و با هم درگیر شدند و قاضی شریح تازیانه ای بر سر عمروعاص زد ابوموسی هم از ترس اصحاب امیرالمؤمنین به مکه پناهنده شد .

منبع: منتخب التواریخ ص ۱۶۷ ، شرح ابن ابی الحدید ج ۱۳ ص ۳۱۵٫

دیگر ...