logo-samandehi

جان گرفتن حکومت بنی عباس.

عباسیان برای اینکه ال امیه را از میان بردارند در ابتدا به بهانه ی خون خواهی شهدای اهل بیت و تبلیع برای شیعه مدتی روی خوش نشان دادند اما وقتی که عنان قدرت را در دست گرفتند و بنی امیه را از میان بردند  چیزی نگذشت که در ستمگری و تجاوز و بی بندباری از ال امیه کمتر نبودند. به همین دلیل اوضاع احوال شیعه در زمان بنی عباس تغییر نکرد.

در سالها ی ۱۹۵-تا ۲۱۸  قمری که مأمون عباسی معتزلی تقریبا” آزادی در مذهب پیش گرفته بود علمای شیعه شرایط آرام تر و مناسب تری داشتند و توانستند برای اسلام و تشیع تبلیغات خود را شروع کنند وقتی که از سوی مأمون عباسی ولایت عهدی به امام هشتم واگذار شد سادات علوی در محیطی با جو موافق فعالیت میکردند اما در دوره ی متوکل اوضاع چنین نبود تجاوزات و اذیت و آزار او باعث شده بود که شیعیان در امان نباشند تا جایی که به قبر مطهر امام حسین (ع) هم اهانت شد.

اوضاع شیعه در عصر غیبت( تشکیل دولتها و نهضت های شیعی):

قیام های پی در پی علویان در زمان حکومت عباسیان زمینه های مناسب و محکمی را برای ایجاد دولتها و برقراری انقلاب های شیعی فراهم آورد. در نتیجه ی ان آزادی شیعیان را به دنبال داشت در قرن ۴ قسمت عمده ی جزیره العرب به جز شهرهای بزرگ بقیه شیعه بودند در بصره اکثریت اهل تسنن و در بیشتر مناطق از جمله طرابلس، نابلس ، طبریه ، حلب، هرات، اهواز، سواحل خلیج فارس شیعیان زیادی ساکن بودند. در شهرهای بزرگ مانند بغداد؛ بصره؛ نیشابور؛ میان شیعه و سنی درگیری هایی پیش می امد که غالبا شیعیان پیروز میدان بودند در قرن ۵ (از قرن ۵ تا ۹) شیعه قدرت بیشتری پیدا کرد و دولتهای شیعه ی زیادی بر سرکار آمدند به طور مثال اسماعیلیه در حدود یک قرن و نیم  در میانه ی ایران به طور کامل استقلال داشتند از قرن هشتم تا بعد از نیمه ی قرن نهم سادات مرعشی در مازندران و قزوین فعالیت داشتند……………………

منبع : تاریخ عصر غیبت به قلم : پورسید آقایی ؛ جباری؛ عاشوری؛ حکیم.

دیگر ...