logo-samandehi

مروری بر برخی از مهمترین مسائل عصر غیبت کبری

تاریخ شیعه و نهضت ها و دولتهای شیعه در دوران غیبت کبری:

۱- از قرن یکم تا قرن چهار م هجری در این قرن افرادی بودند که خلافت و جانشینی پیامبر (ص) و مرجعیت دینی و علمی را حق مخصوص حضرت علی (ع) می داند و مراجعه ی علمی و معنوی را تنها برای ان حضرت و فرزندان گرامی اش شایسته میخواندند در حقیقت این نوع تفکر به عنوان شیعه ی امامیه است.  قابل توجه این که علی (ع)  و یارانش هرگاه با اعتراض روبرو می شدند تنها به دلیل رعایت مصلحت مسلمانان و اسلام و نداشتن نیرویی برای مقابله با معترضین دست به هیچ قیامی نمی زدند با این حال تسلیم عقاید اکثریت هم نمی شدند. بنابر اعتقاد شیعه تعالیم اسلام باید شفاف و در جامعه عملی شود و فقط یک رهبر معصوم می تواند جامعه را به سوی هدف مقدس برساند در غیر این صورت حکومت به سلطنتی استبدادی می انجامد و معارف دینی دچار تحریف می شود این نظریه در تاریخ اسلام به ثبت رسیده و شیعه بر عقیده ی خود استوار تر شده اگر چه برای پیشرفت و حفظ قدرت اسلام مخالفتی آشکار نداشته  بلکه گام به گام با نظر اکثریت به جهاد می رفتند و در همه ی امور اجتماعی شرکت می کردند.

در اواخر سال ۳۵ قمری بعد از ۲۵ سال انحرافات اجتماعی حکومت انقلابی امیر مؤمنان (ع) پیوسته در گیر مبارزه با مخالفان لجوج و منحرف شد که در نهایت بعد از چهارسال و پنج ماه حضرت علی به دست همین منحرفین {خوارج } به شهادت رسید و معاویه با طرفند ها و سیاست بازی ها خلافت را عهده دار شد و در این زمان بود که خلافت را به سلطنت موروثی تبدیل کرد و در بیست سال حکومت که بر کشورهای اسلامی سلطه داشت بدترین و سخت ترین روزگار را برای شیعیان به وجود آورد .

بعد از ان شهادت امام حسن مجتبی (ع) و بعد از آن هم فاجعه ی کربلا پیش آمد که سند مظلومیت اهل بیت شد و زمینه را برای رسوایی بنی امیه فراهم کرد به طوری که شهادت امام حسین (ع) در گسترش تشیع به ویژه در نقاطی که دور از مرکز حکومت امویان بود(عراق، یمن، ایران) تأثیر بسیار زیادی داشت.

منبع: شیعه در اسلام علامه طباطبایی ص ۲۸، ۳۰، ۴۸ ، ۴۶٫

دیگر ...