logo-samandehi

معجره ای از امام حسن مجتبی(ع) در قبل از تولدش

هنگامی که امام حسن مجتبی (ع) بر اثر زهری کخ به خوراندند مسموم شد و در بستر قرار گرفت ، اثر زهر به گونه ای آن حضرت را رنجور کرد که رنگش سبز شد .
امام حسین (ع) بر بالین برادر آمد و به ایشان فرمود : چرا رنگ تو را اینگونه مایل به سبز میبینم ؟ امام حسن (ع ) گریه کرد و فرمود : برادرم ؛ حدیث جدم رسول خدا (ص) در مورد من و تو صحیح است .
آنگاه این دو برادر دست به گردن هم انداختند ومدت طولانی باهم گریستند .
ازامام حسن(ع)سوال شد حدیث جدّت چه بود؟ فرمود :
« جدّم رسول خدا(ص)به من خبر داد ، هنگامی که کرشب معراج وارد باغهای بهشت شدم ، و از کنار خانه های مؤمنان عبور می کردم ، دوقصر باشکوه را در کنار هم دیدم که هر دو هم شکل و همسان بودند ، ولی یکی از آنها از زبرجد سبزودیگری از یاقوت سرخ ساخته شده بود .
به جبرئیل گفتم : خدا وند این دوقصر را برای چه کسانی بنا کرده است ؟
جبرئیل گفت : یکی از آنها از آن حسن(ع) و دیگری برای حسین(ع) است .
گفتم : ای جبرئیل ! چرا رنگ آنها مانند هم نیست؟ جبرئیل ساکت شد و جوابی نداد . به او گفتم : چرا سخن نمی گویی؟ گفت : از شما شرم دارم که بگویم .
گفتم : ای جبرئیل به خدا سوگندت میدهم که علت دو گونه بودن این دو قصر را بگویی . جبرئیل گفت : راز سبز بودن قصرامام حسن(ع) این است که او به وسیله ی زهر از دنیا می رود ، وهنگام شهادت بدنش بر اثر زهر سبز رنگ می گردد . و اما سرخی قصر امام حسین (ع) از این روست که او کشته می شود و چهره اش به خونش سرخ می گردد .
در این هنگام امام حسن(ع) و امام حسین (ع) گریستند و حاضران ، صدا به گریه و نوحه بلند نمودند .

سفر فضایی و ملکوتی – ص ۱۱۸

دیگر ...