logo-samandehi

نکاتی مهم درباره ی آخرین توقیع به آخرین سفیر.

از ناحیه ی مقدسه شش روز قبل از درگذشت علی بن محمد سمری آخرین توقیع صادر شد. امام عصر(عج) مرگ آخرین نایب را به او اطلاع داد و از او خواست که نایبی بعد از خود منصوب نکند این نامه چندین نکته ی قابل توجه و مهم دارد که به اختصار به ان ذکر می شود :

یک: دقیقا” روز پیش بینی شده تحقق پیدا کرد و نایب چهارم در همین روز چشم از جهان فروبست.

دو: در امر نیابت از ایشان خواسته شده بود که بعد از خود جانشین قرار ندهد و به همین دلیل این مطلب گویای قطع ارتباط مستقیم بین امام مهدی(عج) و نواب خاص می باشد.

سه : در این توقیع صراحتا” پایان غیبت صغرا و آغاز غیبت کبری بیان شد

چهارم: ظهور امام عصر به اذن خداوند است و زمان آن بر هیچ کس معلوم نیست.

پنجم: دو نشانه ی ظهور امام عصر(عج) که یکی خروج سفیانی و دیگری صیحه ی آسمانی است در این توقیع بیان شده.

ملاک های انتصاب نواب اربعه :

امامان معصوم پیشین براساس حکمت و درایت خود افراد با تقوا شجاع و مورد اعتماد خود را به عنوان وکیل بر می گزیدند که ارتباط بین امام و شیعیان در جنبه های مختلف مانند : وجوهات شرعی، پاسخ به سوالات شرعی، و از این دست مسایل به وسیله ی انها صورت می گرفت. انها باید با درک شرایط سیاسی و حساسیت ها و موقعیت های سختی که وجود داشت و با رعایت تقیه اهداف امام را عملی می کردند مانند سفیر اول که با روغن فروشی خود را از نگاه بازرسان عباسیان دور نگه می داشت و هیچگاه در بحث ها و مجادله های سیاسی خود را درگیر نمکرد.

نایب سوم تقیه ی زیادی به کار می بست به حدی که هر یک از علمای مذاهب اسلامی ایشان را منتسب به خود می دانستند در باب تقیه ی او مجلسی نوشته است که: ایشان گاهی از خلفای راشدین به نیکی یاد کرده که باعث شگفتی دوستانش شده بود. یا اینکه یکی از خدمتگذاران خود را به دلیل لعن معاویه عزل و اخراج کرده بود برادرش ابوسهل نوبختی در چندین مورد نقل کرده که آنچنان او رازدار و امانت دار بود که اگر امام را زیر عبای خود پنهان داشته باشد اگر بدنش را باقیچی تکه تکه کنند امام را نشان نمی دهد و هرگز عبای خود را کنار نخواهد زد .در مورد نایب چهارم که در دستگاه عباسیان فردی قابل نفوذ بود با این حال هیچگاه حساسیتی را ایجاد نمیکرد تا شک و تردیدی برای حکام وقت بوجود نیاید.

دیگر ...