logo-samandehi

گذری بر چگونگی غیبت کبری

عصر غیبت صغری در سالهای ۲۶۰ تا ۳۲۹ قمری _ در هشتم ربیع الاول در سال ۲۶۰ قمری امام حسن عسگری (ع) به شهادت رسید بلافاصله بعد از شهادت این امام بزرگوار امامت و ولایت فرزندش امام مهدی اغاز می شود که غیبت صغری ایشان را هم از همین زمان می دانند. غیبت صغرا را در یک دوره ی هفتاد ساله یعنی در سال ۳۲۹ در پانردهم شعبان با مرگ اخرین و چهارمین نایب خاص ان حضرت که ابوالحسن علی بن محمد  سمری بود خوانده اند . این دوره ی هفتاد ساله  مقارن با خلافت شش نفر از خلفای عباسی از پانزدهمین خلیفه (معتمد) تا بیستمین (الراضی با لله)  بوده است.
نظریات علمای اسلام در باره ی غیبت صغرا ی امام عصر (عج)
یک: برخی از علمای اسلام غیبت را از سرداب خانه ی مسکونی ان حضرت در سامرا می دانند که وقتی معتمد عباسی مآموران خود را فرستاد تا ان حضرت را دستگیر کنند حضرت به سرداب رفته و از همین جا غیبت اغاز شده است.
دو: شیخ مفید اغاز غیبت صغرا را از هنگام تولد می داند که اثر علمای امامیه ان را رد کرده اند.
سه:عده ای دیگر از شهادت امام حسن عسگری (ع) و از آغاز سفارت اولین سفیر  امام عصر  (عج) (عثمان بن سعید عمروی ) تا درگذشت اخرین نایب ان می دانند این نظر موافق نظریات علمای امامیه می باشد زیرا معتقدند که دوره ی پنهان بودن امام مهدی (عج) در زمان پدر گرامیش از غیبت صغرای انحضرت محسوب نمی شود بلکه از زمان امامت ان حضرت آغاز شده که در طول این غیبت صغری چهار نایب خاص داشته که به نواب اربعه شهرت داشتند.
دو ویژگی در دوره ی غیبت صغری وجود داشته یکی امامت ان حضرت  دوم سفارت و نیابت ان نواب  اربعه می باشد که با توجه به این دو ویژگی دوره ی پنهان بودن حضرت  را  قسمتی  از غیبت صغری  نمیدانند  زیرا که  این دو ویژگی در دوره ی پنهان بودن ایشان وجود نداشته است .
نواب اربعه
در طول غیبت صغری امام عصر چهار نفر را به عنوان نایب خاص خود   به شیعیان معرفی نمود این چهار تن از اصحاب و یاران امامان پیشین و یا از علمان و پارسایان شیعه بوده است یک: ابو عمرو عثمان بن عمروی  دو: ابو جعفر محمدبن عثمان بن سعید عمروی سه : ابوالقاسم حسن بن  روح  نوبختی  چهارم: ابوالحسن علی بن محمد سمری
امامیه بیشترین مطلب در باره ی زندگی فعالیت های سیاسی و اجتماعی این چهار تن را از کتاب الغیبه نوشته ی شیخ طوسی نقل می کند که مطالب خود را از دو کتاب معتبر استناد میکند یکی کتاب  فی اخبار ابی عمرو ، ابی جعفر ، عمریون اثر هبه الله ابن احمد بن محمد کاتب و دیگری کتاب اخبار وکلا اربعه  نوشته ی احمد بن نوح که این دو کتاب بر اثر بی توجهی و دشمنی ها از بین رفته است و شیخ طوسی و دیگران درباره ی این بزرگواران مطالب کمی نقل کرده اند به همین دلیل به قدر کافی مطالب بیشتری در دست نیست.

دیگر ...